Mae durtur yr efengyl fwyn

Mae durtur yr efengyl fwyn,
  Yn galw bro a bryn;
Doed torf aneirif
    tu a'r wlad,
  Gyd â'r awelon hyn.

Fe ddaeth y Jubil werthfawr lawn,
  Ar ol och'neidio'n hir;
Ac mi ge's weled hyfryd ran
  O'r baradwysaidd dir.

Fe wnaeth ei babell yn ein plith,
  A'i bresenoldeb sy
Yn troi pob cystudd chwerw loes,
  Yn hyfryd hedd i ni.

Darfydded dydd, darfydded nos
  Fel mynud bach o'r awr,
Tra b'wyf yn caru a rhoi mhwys
  Ar fynwes f'Arglwydd mawr.

Dymunwn yma dreulio'm hoes
  O fore hyd brydnawn,
Lle cawn ni wylo cariad pur
  Yn ddagrau melus iawn.

gwelir:
  Darfydded dydd darfydded nôs
  Darfyddwn son am bleser mwy
  F'Anwylyd sydd fel lili hardd
  Fe ddaeth y Jubil werthfawr lawn
  Na foed fy mywyd bellach mwy
  Ni gawsom y Messia'n rhad
  Pan ddelo angeu yn ei rwysg

The turtle-dove of the dear gospel is
  Calling vale and hill;
Let the innumerable throng
    come to the country,
  With these breezes.

The very valuable Jubilee came,
  After long groaning;
And I got to see a delightful portion
  Of the paradaisiacal land.

He made his tent among us,
  And his presence is
Turning every affliction of bitter anguish,
  To delightful peace for us.

Let day vanish, let night vanish
  Like a small minute of an hour,
While ever I am loving and leaning
  On the bosom of my great Lord.

I wish here to spend my lifespan
  From morning until afternoon,
Where we get to weep pure love
  In very sweet tears.